เหมือนเพิ่งผ่านมาเมื่อวานนี้
ภาพเก่าๆยังให้ความรู้สึกอุ่นดีเมื่อคิดถึง
ทุกครั้งที่มองดาวยังมีเรื่องราวให้ห่วงคำนึง
ที่ความรู้สึกของฉันเคยมีใครคนหนึ่งเป็นเรื่องราว
แม้สายลมวูบหนึ่งอาจไม่เคยพัดหวน
แต่บางหัวใจยังคงทบทวนเรื่องเก่าๆ
แม้เป็นเพียงอ้อมแขนที่เปล่าว่าง
ในคืนที่ฟ้ากว้างดาวพราว
ก็ยังโอบกอดความเหงาเฝ้ารอเธอ
รู้สึกบ้างไหมว่านานมากแล้วนะ
ที่ข่าวคราวเงียบหายในกาลเวลาอย่างเศร้าๆ
บนทางไกลการห่างหายของข่าวคราว
รู้สึกบ้างไหมว่าบางหัวใจทนเหงาทั้งน้ำตา
หลายเช้า...สาย...บ่าย...ค่ำ...ที่เคลื่อนคล้อย
จนดาวเลื่อน...เดือนลอย...หล่นฟ้า
หรือปี...เดือน...ที่เคลื่อนผ่านวันเวลา
จะทำให้มุมหนึ่งกว่าครึ่งฟ้า
หลงลืมไปแล้วสิว่า....ใครคอย...
อยู่คนเดียวในความมืดของกลางคืน
กับวิทยุบางคลื่นที่ชอบเปิดเพลงเศร้า
กับหยดน้ำตาหัวดื้อที่พร่างพรู...ร่วงพราว
ที่ไม่เคยยอมรับว่าบางเรื่องราวได้ผ่านไป...
อยู่ไหนนะ!ความเข้มแข็งของฉันคนเก่า
นี่แค่นั่งฟังเพลงเศ้าก็ร้องไห้
น้ำตาของฉันมันไม่ทัดทานหัวใจ
ยิ่งเหงา....ยิ่งรินไหล...แล้วร่วงลงสู่ดิน
--The End--
English
Happyกับมันซะ